Czasem potrafię być miła ;)
wtorek, 30 września 2014
poniedziałek, 29 września 2014
feministki
O tym, że mężczyźni nie lubią feministek wiedzą wszyscy? A może jest tak, że tylko głupi mężczyźni nie lubią feministek? Ci mądrzy wiedzą trochę więcej i słowo feministka nie kojarzy im się z wytartymi sloganami? Wszystkie znane mi feministki są szalenie inteligentne, zadbane, bardzo ciepłe i kobiece :)
czwartek, 25 września 2014
poniedziałek, 22 września 2014
Trzeba ją porządnie przelecieć
Żaden rysunek na fejsowej stronie Anny L. nie był tak często udostępniany ;) No to wrzucam go też tutaj. Bulwersujcie się :D
niedziela, 21 września 2014
środa, 17 września 2014
do spania
Niech mi ktoś wytłumaczy, dlaczego moje non stop tłukące się dzieci potrafią niebywale zgodnie się bawić gdy nadchodzi pora spania?
Pół godziny przed porą mycia zębów i kładzenia się do łóżek informuję ich, że zostało im pół godziny, więc jeżeli ktokolwiek ma ochotę na coś do jedzenia, picia, potrzebuje jeszcze coś zrobić, to teraz. Odzewu brak. Mija pół godziny. I nagle dzieci stwierdzają, że są jeszcze głodne. Ale nie na kanapkę, tylko na coś ciepłego. Aaaa, i pić im się chce. Nie wody z sokiem. Herbaty. A tak w ogóle, to oni chyba jeszcze coś tam mieli zadane, o czym zapomnieli wcześniej. Po ogarnięciu tego wszystkiego kładą się do łóżek. I tu nagle przypominają sobie o istnieniu toalety. Tak ze trzy razy. A potem to jeszcze by się czegoś napili.
Tu jest moment na chwilę oddechu. Czytamy. Najgorzej jest, jak mamy wybrać nową książkę, bo się kłócą którą. Problem rozwiązuję ja. Ja wybieram. Zazwyczaj jest to jednak bardzo przyjemny moment. Czytanie jest takie cudowne, gdy nie da się przeczytać nawet jednego zdania nie przerywając. A przerwać trzeba, bo dzieci dyskutują na temat tego, czego słuchają już w trakcie czytania. Wyciszeni (no w miarę) kończymy czytać. Potomstwo idzie spać.
Dopóki mieli wspólny pokój w tym miejscu następowała kłótnia: Bo jego stopa wystaje na moje łóżko! Bo ona za głośno oddycha. Bo on się wierci! A ona leży w dziwnej pozycji i mnie to denerwuje. Mamo, bo on/ona gada i nie mogę spać. Teraz mają osobne pokoje. Wrzeszczą więc oboje równocześnie: mamo!!! przytul!!! Słyszałam, że jemu dałaś 11 buziaków, a mi 10! Dlaczego???
Aaaaaa!!!!!
Tak, ćwiczę cierpliwość. Nie wychodzi mi to. Ustaliliśmy, że jednego dnia dłużej przytulam jedno, a drugiego drugie. Wyszło dobrze. Sami mnie wysyłają do pokoju drugiego, "wiesz, żeby nie było mu smutno, że ze mną tylko rozmawiasz". Wiem też, że rozpoczynanie akcji "spanie" wcześniej nic nie daje. Wtedy mają więcej potrzeb i w rezultacie wychodzi na to samo, tylko akcja się przedłuża. Mam nadzieję, że kiedyś opanuję sztukę spokojnej organizacji wieczoru. Albo sztukę: odpuszczam organizację, bo dzieci organizują się same.
Mam też nadzieję, że nie będzie to dopiero po ich trzydziestych urodzinach ;)
PS. śledzicie Annę L. na fejsie? bo rysunków tam jest więcej niż tu ;) Anna L. na fejsie KLIK
poniedziałek, 15 września 2014
Subskrybuj:
Posty (Atom)








