czwartek, 8 maja 2014

Anna L. szuka pracy

O tym, że Anna L. rozgląda się za pracą wiadomo nie od dziś. Od dziś jednak, postanowiła szukać jej za pośrednictwem bloga. Szczegóły tu:


Jeżeli możecie - udostępnijcie gdzie się da :) 

środa, 7 maja 2014

Rozmowy z Młodym VII

Czemu "VII"? Bo "Rozmowy z Młodym VI" były wczoraj tu: Rysunki Anny L. na fejsie KLIK. Jakby ktoś nie lubił jeszcze, to wiecie co robić ;)


No to tyle na dzisiaj ;)

wtorek, 6 maja 2014

Anna L. obnaża siebie i przyjaciela ;)

Są tacy, którzy nie wierzą, że życie Anny L. jest kolorowe. Są tacy, którzy twierdzą, że Anna L. fantazjuje. Anna L. obali tę potwarz tu i teraz. Pozwólcie sobie przedstawić Dużego, który ostatnio mocno się zastanawiał, kiedy się pojawi na blogu. Bo że się pojawi - to było pewne. Jest najpozytywniejszym człowiekiem jakiego Anna L. w życiu poznała.


a tu rzeczywistość (rozmowa z Dużym):


Anna L. przeprasza za literówki. Duży pewnie też przeprasza. A jak nie przeprasza, to i tak przeprasza, bo on słucha Anny L. zazwyczaj ;) Chyba jeszcze nie zorientował się, że ma przewagę w postaci masy. Nie wyprowadzajcie go z tej niewiedzy.

A poza tym w domu Anny wielkie pieczenie:

słone paluchy z czarnymi oliwkami, cebulą i słonecznikiem (wersja dla dorosłych)


ciacho z owocami według przepisu Odi (KLIK). Najszybsze w przygotowaniu i najszybciej znikające.


Przekrój ciacha


Dzieci pozazdrościły paluchów...


...więc współtworzyły kolejną partię (tym razem w różnych kształtach).


Przed upieczeniem...


...i po :)


w trakcie znikania :D



poniedziałek, 5 maja 2014

poniedziałeczek!!!!

W natłoku dzisiejszych obowiązków Anna L. pisać nie będzie. Ale za to dedykuje ten rysunek  Gosi Skrajnej KLIK


PS. Anna L. tęskni za pracą. Jakby ktoś słyszał o jakimś wakacie - dajcie znać ;)

środa, 30 kwietnia 2014

AAAaaaaa!!!! Ajm soł eksajtid!!!


Wyjaśni ktoś Annie L. jak się nie rozczulić w takiej sytuacji?

-------------

Abstrahując od kwestii wychowawczych chciała się Anna L. pochwalić Córką. I jeszcze pochwalić znajomą. Wczorajszy dzień był baaaardzo nerwowy. Właściwie to pół dnia. Bo potem Anna L. odkryła wiadomość od pewnej niezwykle utalentowanej fotografki. Samo spotkanie było umówione wcześniej, ale czekało na odpowiednią pogodę, czy tam "odpowiednie światło". Córka jednak nie bardzo chciała słuchać niczego na temat zdjęć. Wystarczyło jednak wspomnieć, że jak już będzie je miała to pokaże je pewnemu Dawidowi, aby odrobiła lekcje "na wyścigi" i zapakowała swoją najbardziej wzorzystą i ukochaną sukienkę (występującą na zdjęciach tyko w wizji Córki). 

I dzięki temu Anna L. wraz z Córką spędziły popołudnie na uroczym spacerze w cudownym towarzystwie. Pierwsze efekty można już chwalić:

fot: Ania Chojowska-Szymańska http://fotorodzinne.pl/

fot: Ania Chojowska-Szymańska http://fotorodzinne.pl/

fot: Ania Chojowska-Szymańska http://fotorodzinne.pl/

fot: Ania Chojowska-Szymańska http://fotorodzinne.pl/

fot: Ania Chojowska-Szymańska http://fotorodzinne.pl/


Jak Ani fotografce udało się uchwycić Córkę tak naturalną nie wiadomo. Świadczy to o niesamowitym talencie i profesjonalizmie. Córka stroiła miny, gdy tylko zobaczyła wycelowany w nią obiektyw. :D

Tu można polubić profil Ani na fejsie:  fotorodzinne na fejsie KLIK

A tu można polubić Rysunki Anny L.: rysunki na fejsie KLIK


poniedziałek, 28 kwietnia 2014

Rozmowy z Młodym

Rozmowa z Młodym IV:
- Co masz taką minę?
- Wlałem właśnie koszerne wino do wieprzowiny...

Dlaczego "IV"? Pierwsze trzy są na fejsbuniu, więc jeżeli ktoś jeszcze nie polubił, to Anna L. zaprasza:


A co poza tym u Anny L.? Nerwy, nerwy, nerwy...
Wczoraj Anna L. odebrała dzieci od Eksa.  Pierwsze, co poleciła potomstwu - to kąpiel. Rozebrała córkę. Odkręciła wodę. Córka zaprotestowała i uciekła z łazienki. Po kilkukrotnych upomnieniach Anna L. zrezygnowała z walki i poszła sobie zrobić herbatę. Buntowniczka tymczasem darła się wniebogłosy, że jej zimno.
- To się ubierz! - odkrzyknęła Anna L.
Córka ubrała się w letnią delikatną sukienkę na ramiączkach. "Z pewnością" było jej cieplej. Trzeba było zmienić strategię: najpierw przygotowania do szkoły na kolejny dzień.

Pakowanie plecaków przyniosło następujące wiadomości:
1. Między podręcznikami Syna w plecaku znajduje się zgniło-spleśniały ogryzek jabłka.
2. Córka zgubiła piórnik.

Anna L. zostawiła potomstwo pod opieką babci, co było posunięciem nader rozsądnym, bo w jej głowie zaczynały niebezpiecznie dochodzić do głosu pewne mordercze myśli. Nie dzieci miała Anna L. ochotę mordować, ale Eksa. Bo przecież to jest całkiem normalne, że pracujący człowiek się piwa napije. 
A latorośle to istne barometry emocjonalne. Wyczują każde, nawet najgłębiej ukrywane, wzburzenie matki, co skutkuje natychmiastowymi nerwami i nieporozumieniami.

Poszła więc Anna L. do sklepu kupić pióro dla Córki. Reszta wyposażenia całe szczęście była w domu w pudełku zapasowych szkolnych pomocy. Wysiadając z auta zorientowała się, że jest ubrana w sweter, którego 50% składu to kocia sierść. Przytulanie biało-rudego kota, gdy jest się ubranym na czarno, nie jest dobrym pomysłem. Przemknęła szybko między ludźmi, aby nie myśleć o swetrze, wybrała różowo-kotkowe pióro i podziękowała w myślach twórcy kas samoobsługowych, dzięki któremu nie była narażona na prezentację swetra ekspedientce.

Wyjechanie z hipermarketu w niedzielę wieczorem okazało się horrorem. Korek jak jasna cholera. Anna L. podsumowała jednak dane: kanonizacja, Kraków, bliskość Łagiewnik - trzeba celebrować, żarcie i popitek kupić. Bo że naród celebruje, to widać było w co trzecim oknie. Skąd, u diabła, ludzie biorą plakaty z Papieżem? Czy prasa katolicka oferuje święte rozkładówki? 
Po przyjeździe do domu atmosfera na szczęście się rozładowała. Problem miała tylko Córka. I to poważny problem. Natury co najmniej egzystencjalnej: