poniedziałek, 26 maja 2014

Taki prezent



Postanowiła Anna L. przegonić w niedzielę potomstwo po lesie. Okazało się, że po jesiennej kondycji śladu nie ma. Ani u Anny L., ani u Syna. Córka, przez ostatni tydzień zaprawiona w bojach wędrówkowych nie narzekała. Górka, pokonywana pół roku temu ze śpiewem na ustach, tym razem spowodowała zadyszkę. Nic to! Pogoda jest, trzeba nadrobić ;)
Za to potem można było się powylegiwać w trawie na łące, a potomstwo szalało na ambonie.
Bawili się, że tam mieszkają i odżywiają się grzybami, gdyż udało się im znaleźć w lesie kilka prawdziwków. Na obiad obok młodych ziemniaków, mizerii i polędwiczek, pojawił się sos ze świeżych borowików. A po obiedzie plac zabaw. Nie ma to tamto, trzeba z pogody korzystać. Aż do wieczora!

Na łące Anna L. nazbierała sobie polnych kwiatów. Córka bukiet jej odebrała, a potem razem z Synem wręczyła - z okazji dnia matki. Ma się ten gest! (#tylewygrac) :D

Było ciasto z truskawkami i galaretką (i kawałkami szkła, które wpadły, gdy Syn rozbił szklankę), były czereśnie, był zapach lasu i łąki, były bolące od łażenia nogi. Było cudnie. Czujecie już lato?








sobota, 24 maja 2014

kolor kupy

Dzisiejszy rysunek z pozdrowieniami dla forumek z forów dziecięcych :D
"łójezu, łojezu mój maluszek zrobił zieloną kupkę!!!" ;)


piątek, 23 maja 2014

Eks = nerwy :D

Jak pokazać koleżankom, że Twoja była jest niezrównoważona? Robisz tak:
1. Czekasz na dzień, w którym była jest miła i spokojna,
2. W kolejnym dniu proponujesz byłej krótki wspólny wypad z dziećmi,
3. Gdy była się nie zgadza (bo nie ma ochoty), wymyślasz sobie, że na pewno jedzie z kim innym,
4. Dzwonisz do byłej 10 razy (przypilnuj, żeby Cię nikt nie słyszał i wybierz taki dzień, w którym ona musi odebrać, bo macie wspólnie załatwić coś ważnego),
5. Dzwonisz po raz kolejny, zrywasz wszystkie obietnice, próbujesz szantażować,
6. Dzwonisz jeszcze raz i krzyczysz, że nie posadzisz krzaków porzeczek, które kupiła z myślą o dzieciach,
7. Dzwonisz po raz kolejny, była się zaczyna denerwować. Dobra Twoja!
8. Znajdujesz dużą ilość świadków (takich, którzy dzień wcześniej widzieli uśmiechniętą byłą) i pozwalasz im wysłuchać jak wkurzona była się na Ciebie drze!

Działa zawsze niezawodnie :D Była jednego dnia się uśmiecha, a drugiego krzyczy, żebyś dał jej w końcu spokój.

Anna L. się już uspokoiła :) I Wyedytowała posta. Jak ktoś czytał poprzednią bardziej hardcorową wersję, to ma szczęście.

A tak poza tym w ramach ukojenia nerwów i na poprawę humoru Anna L. zaprasza tu: SOSrodzice na fejsie KLIK

Znajdziecie tam ten rysunek:


I będziecie tam znajdować rysunki Anny L. co tydzień ;)

czwartek, 22 maja 2014

work, work, work

Anna L. obiecuje, że niedługo napisze co w rodzinie L. piszczy ostatnio :D I obiecuje jakiś rysunek trzymający się konwencji bloga. Jednak nastąpi to w najbliższym czasie ;) A dziś się Anna L. chwali:


poniedziałek, 19 maja 2014

misz-masz czyli zielona szkoła, kotlety i komunia

Anna L. szaleje z nerwów. Córka pojechała na pierwszą w życiu zieloną szkołę. Nigdy jeszcze nie spała nigdzie bez mamy, taty lub babci. Nawet do koleżanki nie chce iść bez mamy. Jednak sama zdecydowała, że chce jechać. Oznajmiła to tonem stanowczym i nieznoszącym sprzeciwu. I pojechała... Weekend upłynął na zakupach i pakowaniu. A żeby nie było spokojnie i wesoło, również na rocznicy I Komunii Syna.

W sobotę Syn przymierzył albę. Anna L. obawiała się, że buty będą za małe i gorączkowo kombinowała jakby to rozwiązać w razie potrzeby. Buty okazały się dobre, za to alba przykrótka. Głównie spodnie. Sięgały Synowi wyyyysooooko ponad kostkę. I co zrobić? Najpierw był plan założenia jasnych dżinsów. W końcu to rocznica tylko. Ksiądz dopuścił nawet białe koszule zamiast alb. Ale Eks zapytał, czy spodni nie dałoby się przedłużyć, gdyby tak spruć dolny szew. Czasami zdarza się Eksowi wymyślić coś mądrego. Anna L. do tej pory jest pod wrażeniem. Spojrzała więc w dół i okazało się, że spodnie są podwinięte. Nikt nie zwrócił na to uwagi, bo kupowane były od jakiegoś starszego ucznia już w tym stanie. Wystarczyło tylko rozpruć. Nikt nie przeklinał pod nosem :D A wręcz wszyscy dziękowali niebiosom. Tak to wydarzenie kościelne uświęciło całą rodzinę.

A potem... nie było obiadu ani przyjęcia. Ktoś wystawia uroczysty obiad z okazji rocznicy? Bo gdyby był, mogło by być i tak:


Ręka w górę, komu się to zdarzyło? Anna L. zazwyczaj orientuje się, że coś jest nie tak, po trzecim talerzu. Chyba wynika to z ilości posiadanych dzieci. Krojenie trzeciego kotleta nie jest już takie naturalne. Za to słyszała o pewnej Pani przedszkolance, która nagminnie wszystkim kroiła kotlety. ;)