Plan Anny L. spalił na panewce. Jaki plan? Ano taki, aby czas wolny (z okazji przerwy świątecznej i egzaminów gimbazy) spędzać maksymalnie aktywnie. Skutek miał być taki, że potomstwo po powrocie do domu będzie padać na rzęsy, a Anna L. będzie miała wolne wieczory. I tak w czasie powrotów do domu dzieci jęczały, że nie dadzą rady, ale po przekroczeniu progu następowała magiczna regeneracja, a na rzęsy padała Anna L. Nawet zdarzyło się jej usnąć w dżinsach i makijażu.
Całe szczęście, że dziś przed południem Eks zabrał je do siebie na weekend. Anna L. ma szansę odpocząć.
Wracając wczoraj do domu tramwajem, dzieci jęczały jak najęte. Tematyka około umieraniowa, typu:
- Ałłłłłaaaaa!!! Mamoooo, nie czuję nóg! Nie czuję nóg! Muszę usiąść!!!
Anna L. poradziła im zatem, by się w coś pobawiły. Po burzliwych negocjacjach w co i dlaczego nie w to co chce drugie, albo dlaczego nie w berka po tramwaju, postanowiły wymyślać przywitania. A wzorować się miały na przywitaniu aktualnie panującym w szkole.
- A jakie to przywitanie? - zapytała niczego jeszcze nie podejrzewająca Anna L.
- Aaaaa, taki rozwinięty żółwik. - odparł Syn.
- No to pokażcie.
I tu latorośle, na cały głos, równiutkim chórem, wyrecytowały:
- Żółwik, żółwica, paróweczka i w cyca!!!
Pozostali pasażerowie parsknęli śmiechem, Anna L. udawała, że nie zna tych dzieci, potomstwo widząc reakcję ogółu pomyślało, że udało im się coś bardzo śmiesznego i na fali zachwytu klepało rymowankę w kółko.
A gdzie rodzina L. spędziła wczorajszy dzień? Kto zgadnie?
piątek, 25 kwietnia 2014
środa, 23 kwietnia 2014
Dlaczego się opierdalasz Anno L.?
"Dlaczego się opierdalasz Anno L.? Czekam na nowy post :)" - Anna L. otrzymała dziś maila o takiej właśnie treści, no to się wzięła w garść.
Od czasu prezentacji cudownych słitfoci (klik), średnia odwiedzin na blogu zrosła o 300%. W statystykach drugą wśród dominujących grup zajęli mężczyźni w wieku od 35 do 40 lat (na pierwszym miejscu są kobiety, 30-35). Odpowiednio użyte filtry, ogólne rozmazanie, prześwietlenie i brak ostrości, makijaż i wybór kilku zdjęć z kilkudziesięciu, pozwala nawet strasznemu paszkwilowi na samojebkach wyglądać bosko. Jednak nie można przegalopować, bo skończy się to tak:
Anna L. ma, na szczęście, dystans do siebie i zdaje sobie sprawę, że nie ona jedna "trochę" oszukuje na zdjęciach. Rozczarowanie jest najczęściej obustronne, albo i wielostronne. Jednak postanowiła przyznać się do swojego wyglądu na co dzień. Pomogą w tym zdjęcia z Ojcowa, który mimo że najpiękniejszy jest wczesną jesienią, zachwycał i teraz. Rodzina L. nawet połaziła trochę po lesie, latoroślom się podobało. Niestety sezon turystyczny rozpoczynał się dopiero kolejnego dnia i jaskinie były niedostępne, co spowodowało wymuszenie przez latorośle obietnicy, że przyjadą tu znowu w najbliższym czasie.
A było to tak:
Potomstwo nadal pełne energii. Jedyna zmiana nastąpiła w żarłoczności. Słodka i drobna sześciolatka wsunęła dwa kotlety schabowe na raz. O synu lepiej nie wspominać - ilość pochłanianego przez niego jedzenia na co dzień doprowadza do ruiny finansowej.
Od czasu prezentacji cudownych słitfoci (klik), średnia odwiedzin na blogu zrosła o 300%. W statystykach drugą wśród dominujących grup zajęli mężczyźni w wieku od 35 do 40 lat (na pierwszym miejscu są kobiety, 30-35). Odpowiednio użyte filtry, ogólne rozmazanie, prześwietlenie i brak ostrości, makijaż i wybór kilku zdjęć z kilkudziesięciu, pozwala nawet strasznemu paszkwilowi na samojebkach wyglądać bosko. Jednak nie można przegalopować, bo skończy się to tak:
Anna L. ma, na szczęście, dystans do siebie i zdaje sobie sprawę, że nie ona jedna "trochę" oszukuje na zdjęciach. Rozczarowanie jest najczęściej obustronne, albo i wielostronne. Jednak postanowiła przyznać się do swojego wyglądu na co dzień. Pomogą w tym zdjęcia z Ojcowa, który mimo że najpiękniejszy jest wczesną jesienią, zachwycał i teraz. Rodzina L. nawet połaziła trochę po lesie, latoroślom się podobało. Niestety sezon turystyczny rozpoczynał się dopiero kolejnego dnia i jaskinie były niedostępne, co spowodowało wymuszenie przez latorośle obietnicy, że przyjadą tu znowu w najbliższym czasie.
A było to tak:
No dobra, niewiele tu tej Anny L. widać ;)
Dzieci odkryły nową pasję - wspinaczkę
Po powrocie do domu Anna L. zdychała. Dzieci szalały. Skąd, u diabła, one mają tyle siły?
Na drugi dzień Anna L.chciała kontynuować zamęczanie potomstwa, toteż zabrała ich na Rękawkę (klik)
Tą razą było tak:
rycerze dawali czadu, chociaż tu jakieś takie statyczne ujęcie
Anna L. bardziej widoczna, ze strasznie głupią miną, obiektyw przesłonięty pawim piórem, włosy klapnięte bez zastosowania skarpety ;)
Konisie były cudne, pan dłubiący w nosie wbrew pozorom sympatyczny
Potomstwo, zarówno w Ojcowie jak i na Rękawce, nabyło masę drewnianej broni (miecze, halabardy oraz sztylety) i od wczoraj dzielnie walczy. Straty w ludziach niewielkie - skóra zdarta z palca. Objętościowo jedna tysięczna człowieka. Straty w broni większe - jeden połamany miecz. Ilościowo jedna siódma całego ekwipunku. Straty psychiczne ogromne - Anna L. co 2 minuty doznaje realnej wizji zagrożenia życia potomstwa. Jak to wygląda, można podziwiać w filmie poniżej. Wygonienie ich pod balkon i obserwowanie z góry było genialnym pomysłem, dzięki któremu mieszkanie nie doznało strat.
poniedziałek, 21 kwietnia 2014
przeżarcie...
ufff...
Tyle ma Anna L. do powiedzenia, bo ogólne przejedzenie i ciężkość nie pozwalają jej nawet mówić.
A co dopiero rysować.
Potomstwo świąt i stanu matki nie uszanowało, wstając stanowczo za wcześnie. Anna L. wytłumaczyła im jednak, że ona nie wstaje, a zajmie się nimi telewizor. I niech w niego się wpatrują i do niego gadają.
A tymczasem rodzina zmyka spalić świąteczne obżarstwo w Ojcowie. Jakiś lekki szlak trzeba będzie wybrać :D
Anna L. na serio uwielbia święta... :D
Tyle ma Anna L. do powiedzenia, bo ogólne przejedzenie i ciężkość nie pozwalają jej nawet mówić.
A co dopiero rysować.
Potomstwo świąt i stanu matki nie uszanowało, wstając stanowczo za wcześnie. Anna L. wytłumaczyła im jednak, że ona nie wstaje, a zajmie się nimi telewizor. I niech w niego się wpatrują i do niego gadają.
A tymczasem rodzina zmyka spalić świąteczne obżarstwo w Ojcowie. Jakiś lekki szlak trzeba będzie wybrać :D
Anna L. na serio uwielbia święta... :D
sobota, 19 kwietnia 2014
koszyczek tolerancji ;)
No, to pomiędzy farbowaniem jajek a pieczeniem ciast Anna L. życzy Wam wszystkim spokoju i wypoczynku :)
piątek, 18 kwietnia 2014
a może inna wersja
Taka wersja Annie L. jeszcze przyszła dzisiaj do głowy :)
I na tym Anna L. poprzestanie, bo jeszcze co niektórzy dadzą się zwieść, że Anna L. pracowita jest. A to całkiem nieprawdziwa nieprawda ;)
A jak już tu sobie jesteście i sobie czytacie, to poczytajcie sobie i to:
kliknij sobie
Anna L. popiera całym sercem. Bo to fajna babka jest :Dczwartek, 17 kwietnia 2014
środa, 16 kwietnia 2014
samotność w kąpieli to nieprawda
Odkąd dzieci Anny L. nauczyły się mówić - wciąż mówią. Szczególnie Córka. Gdyby ktoś miał ją krótko scharakteryzować to z pewnością powiedziałby: mała, różowa, kochająca "zwierzątki" gaduła. W tym miejscu Anna L. pragnie pozdrowić pewnego Pana Świetlika, który wytrzymywał towarzystwo Córki bawiącej się z chomikiem i gadającej jak najęta przeszkadzając w czynnościach służbowych. Zresztą jak ktoś ma chomika w pracy, to chyba z tego powodu narażony jest na wizyty małych różowych dziewczynek ;)
Wracając do dzieciowego gadulstwa - czasami bywa ono męczące. Szczególnie, gdy Anna L. się kąpie, a dzieci wpadają do łazienki co dwie minuty w "bardzo ważnych sprawach nie mogących poczekać ani sekundy". Taka bardzo ważna sprawa to, powiedzmy, konieczność poinformowania matki o tym, co zrobił kucyk w kreskówce, albo w przypadku Syna, że na kolację musi być coś z ziemniakami. Otwierając drzwi do łazienki dzieci wpuszczają kota. A kot odczuwa presję dotrzymania Annie L. towarzystwa.
Anna L. postanowiła się kąpać w czasie pobytu dzieci poza domem. Ale wtedy drzwi od łazienki zostawia otwarte. To pozostałość po pewnym wypadku, który zdarzył się w jej rodzinie. Mała fobia. Co oczywiście sprawia, że:
Nogi na zdjęciach są koniecznością, bo zasłaniają takie metalowe coś, w którym się kąpiąca odbijała. Jak widać kot nie towarzyszy bezczynnie. Kilka razy nawet wpadł do wody. Nagminnie próbuje wchodzić na nogi, natomiast pacanie spływających kropelek to największa kocia frajda.
Po zakończeniu ablucji (Córka użyła wczoraj tego słowa; cytując: "Mamo, idę wykonać ablucje"), kot udaje się na spoczynek:
Anna L. nie wierzy w istnienie "samotnej kąpieli". Te dwa słowa się wykluczają ;)
Wracając do dzieciowego gadulstwa - czasami bywa ono męczące. Szczególnie, gdy Anna L. się kąpie, a dzieci wpadają do łazienki co dwie minuty w "bardzo ważnych sprawach nie mogących poczekać ani sekundy". Taka bardzo ważna sprawa to, powiedzmy, konieczność poinformowania matki o tym, co zrobił kucyk w kreskówce, albo w przypadku Syna, że na kolację musi być coś z ziemniakami. Otwierając drzwi do łazienki dzieci wpuszczają kota. A kot odczuwa presję dotrzymania Annie L. towarzystwa.
Anna L. postanowiła się kąpać w czasie pobytu dzieci poza domem. Ale wtedy drzwi od łazienki zostawia otwarte. To pozostałość po pewnym wypadku, który zdarzył się w jej rodzinie. Mała fobia. Co oczywiście sprawia, że:
Nogi na zdjęciach są koniecznością, bo zasłaniają takie metalowe coś, w którym się kąpiąca odbijała. Jak widać kot nie towarzyszy bezczynnie. Kilka razy nawet wpadł do wody. Nagminnie próbuje wchodzić na nogi, natomiast pacanie spływających kropelek to największa kocia frajda.
Po zakończeniu ablucji (Córka użyła wczoraj tego słowa; cytując: "Mamo, idę wykonać ablucje"), kot udaje się na spoczynek:
Anna L. nie wierzy w istnienie "samotnej kąpieli". Te dwa słowa się wykluczają ;)
Subskrybuj:
Posty (Atom)










.jpg)